Vanaf deze week houd ik een wekelijkse logboek bij op de site van de Rotterdam marathon.
In de weken tot Rotterdam zal ik weinig op mijn eigen site plaatsen, wellicht hier en daar wat foto's en wat kleine verslagen.
Ook via Facebook ben ik goed te volgen.
Ik zou eigenlijk ook eens aan twitter moeten beginnen, maar dat doe ik dan wel de volgende keer...
Nog een week in het koude en grijze Nederland en dan vertrek ik voor vier weken weer naar Potchefstroom, maar nu samen met Noel.
Dit zullen de vier zwaarste weken worden en ik vermoed dat ik veel zal moeten afzien.
Het is even stil geweest op mijn site. En dat in een jaar waarin ik hopelijk op de Olympische marathon kan starten.
De laatste paar maanden had ik echter al mijn aandacht nodig voor mijn familie. Een moeder en een zus met kanker zorgden ervoor dat hardlopen op de tweede plek kwam.
Mijn trainingsstage heb ik met een week uit moeten stellen, maar nu lijkt alles onder controle en kan en mag ik mij weer gaan richten op het halen van de OS limiet.
Ondertussen zit ik alweer een week in warm Potchefstroom, Zuid-Afrika op 1400m hoogte.
Eigenlijk iets te heet, maar daardoor juist prima als voorbereiding op 15 april...Rotterdam, de stad waar ik 2.27.24 (of harder) moet lopen.
Het kan in april namelijk ook warm zijn in Nederland en het is beter dan alvast gewend te zijn aan hoge temperaturen.
De eerste week op hoogte ben ik altijd erg moe, en met de stress van de voorgaande weken kwam daar nog wat extra vermoeidheid bij.
Maar, de trainingen gaan eigenlijk best goed voor zo'n eerste week en ik heb ook lekker bijgeslapen. Oftewel, ik voel me fit en ga de uitdaging om mijn pr met 2 minuten te verbeteren graag aan.
Hopelijk wordt 2012 voor mij en mijn familie toch nog een topjaar!!!
ps. Voor regelmatige updates zie mijn facebook pagina...
Ik ben dus nogal eigenwijs. Kan soms heel handig zijn, maar kan ook wel eens een valkuil betekenen en afgelopen zondag ben ik weer eens diep in de kuil gevallen.
Vorig jaar wilde ik ook graag de warandeloop lopen en Tonnie gaf al snel aan dat dat na een marathon toch nooit wat zou worden.
Maar ik dacht, wat jou niet lukte kan mij nog wel lukken...na Amsterdam heb ik toen de trainingen weer snel opgepakt, maar dat bleek toen niet erg succesvol te zijn.
Dit jaar had ik bedacht het anders aan te pakken, want de Warandeloop was ook gelijk NK en ik kon toch niet zomaar niet meedoen? Dus nu lekker veel rust gehouden, op vakantie gegaan en met ruim 2 weken trainen zou ik toch een goede cross moeten kunnen lopen.
Tonnie hield wijselijk zijn mond en was al bezig met het kuiltje graven. Toen de Zevenheuvelenloop ook nog eens zo makkelijk ging, dacht ik: "Zie je wel, gaat helemaal goed komen met het NK."
Niet dus. Na een slechte start lukte het mij totaal niet om in de wedstrijd te komen en liep ik een beetje als een kip zonder kop door het Warandebos. Met een vijfde plek kan ik natuurlijk helemaal niet tevreden zijn.
Maar nu een paar dagen later, kan ik er eigenlijk wel weer om lachen.
Want hoe kan je bedenken met slechts een paar trainingen een goed NK cross te kunnen lopen? Dat kan dus alleen maar als je eigenwijs bent.
23 november 2011
Na de marathon heb ik nog een aantal weken flink nagenoten van mijn mooie tijd en van de vele felicitaties. Hartelijk dank!!!
Het is echt heel fijn om te horen dat echt iedereen het een mooie prestatie vond en volgens mij heb ik al een paar mensen gestimuleerd tijdens hun eigen marathon.
Een paar weken later stonden mijn hazen, Noel en Alex, aan de start van de Amsterdam marathon en zo te zien hebben ze geen last gehad van hun inspanningen in Berlijn, want ze liepen allebei een dik pr en horen nu bij de 2.22 lopers!!!
Na Amsterdam zijn Noel en ik op vakantie gegaan naar Zuid-Afrika.
Bijna 3 weken lang hebben we door dit super mooie land gereden en hebben we heel veel gezien.
Ik kende Zuid-Afrika van de trainingsstages, maar dan zie je eigenlijk alleen maar je trainingsrondjes.
Ik ben heel blij dat ik nu het 'echte' Zuid-Afrika heb gezien.
Tussendoor hebben we wel wat gelopen, maar niet al teveel. Bij thuiskomst heb ik de draad weer opgepakt en afgelopen zondag meegedaan met de Zevenheuvelenloop.
Met het oog op de NK cross aanstaand weekend mocht ik niet voluit gaan en ik heb me aan de opdracht gehouden.
Behalve dan de laatste 2 kilometer, omdat ik nog voor de Nederlandse winst kon gaan. Samen met Heleen Plaatzer werd het een mooie strijd, waarbij we allebei flink moesten sprinten.
Gelukkig heb ik nog steeds een goede eindsprint en kwam ik in mijn 'eigen' Nijmegen als eerste Nederlandse over de finish in een aardige tijd van 51.38.
Blijkbaar ben ik in goede vorm en ik kijk dan ook uit naar het NK dit weekend. Zal ik voor de vierde keer achter elkaar Nederlands Kampioen cross kunnen worden?
Wie had er ooit gedacht dat ik 2.29.23 op de marathon zou kunnen lopen? Ik zelf in elk geval niet.
Na mijn eerste marathon in Rotterdam in 2001 ben ik maar weer snel teruggegaan naar de atletiekbaan, want ik vond de marathon toen echt helemaal niet leuk.
Een paar jaar geleden begonnen veel mensen te vragen wanneer ik weer een marathon zou gaan lopen, want "je hebt de ideale pas ervoor."
Ik was echter nog helemaal niet klaar met de baan.
Echter in 2008 zei Alex van der Meer dat het zonde zou zijn als ik pas een marathon zou gaan doen als ik over mijn top heen was, en sindsdien is het in mijn hoofd langzaam gaan groeien dat ik wel een marathoner zou kunnen zijn.
Ik had eigenlijk al in 2009 willen debuteren, maar een voetbreuk zorgde ervoor dat ik nog een jaar moest wachten en ik wilde ook nog steeple lopen.
Vorig jaar heb ik dan toch, eindelijk, mijn debuut gemaakt in Amsterdam en dat ging best goed. Het herstel erna ging echter niet al te best en in mijn hoofd kwam die steeple toch weer opzetten.
Maar na twee teleurstellende optredens op de steeple was ik er ineens helemaal klaar mee.
En is het plan ontstaan om helemaal voor de marathon te gaan en via een top 8 plaats en een sub 2.30 tijd in Berlijn nominatie voor de Olympische Spelen af te dwingen.
Geen idee hoe ik er zelf in ben gaan geloven, want daarvoor moest ik 4.5 minuut sneller lopen dan in Amsterdam.
Voor het gemak heb ik daar niet meer over nagedacht en ben begin juli begonnen met het marathonschema.
Het hielp dat Noel er eigenlijk ook wel in geloofde en elke keer als er ook maar een beetje twijfel kwam dit er weer snel uitkreeg.
Tonnie had een prima schema in elkaar geknutseld, al heb ik soms wel iets meer gedaan...........
Noel kon met zijn werk regelen dat hij een hele maand met mij mee kon naar Boulder, waar we net als vorig jaar bij de familie DeReuck terecht konden.
Colleen heeft in 1996 Berlijn gewonnen, en ik hoef niet uit te leggen dat zij een enorme inspiratiebron is voor mij. We hebben daar geweldig goed kunnen trainen. Elke dag mooi weer heeft daar denk ik ook bij geholpen.
Noel heeft alles samen met mij gedaan, wat echt super fijn was. Ik heb geen training over hoeven slaan of minder hoeven doen en de geweldige mensen daar hebben mij zo'n goed gevoel gegeven, daar kon ik nederland nog wel drie weken op teren.
Bj terugkomst werd ik met een flinke jetlag en lange terugreis ook nog Nederlands Kampioen op de 10 km en ook dat gaf mij nog extra vleugels. De laatste weken training gaven mij ook veel vertrouwen en met een goed gevoel zijn Noel, Alex, Peer en ik vrijdag in de auto gestapt op weg naar Berlijn.
Bij aankomst kwam ik gelijk Paula Radcliffe tegen, over nog een inspiratiebron gesproken. De organisatie in Berlijn was erg prettig en hoewel voor hun de echte toppers natuurlijk het belangrijkste zijn gaven ze ons het gevoel ook meer dan welkom te zijn.
Zaterdagmiddag zijn we nog even een terrasje gaan pakken met Jaco en Maryke en hebben we de marathonsfeer al helemaal kunnen proeven. De stad ademde marathon. De skaters waren net bezig met hun marathonwedstrijd en er stond al veel publiek.
Zaterdagnacht heb ik niet veel geslapen, want mijn hartslag wilde niet echt rustig worden. Zenuwen!!!!
Gelukkig kreeg ik wel mijn ontbijt goed weg en toen ik tegen 9 uur bij de start stond voelde ik me echt super goed en klaar om mijn uitdaging aan te gaan.
Het plan was om iets rustiger te beginnen en dan met een negatieve split onder de 2.30 te duiken.
Volgens Noel liep ik echter te duwen, zodat het tempo al gelijk hoog was. Ik zag wel dat er, teveel, meiden voor mij liepen, maar die gedachte heb ik snel weggeduwt. Ik moest van mijn eigen kracht uitgaan.
Het lukte me om me helemaal af te sluiten van negatieve gedachten en er positieve doorheen te duwen.
Na 30 kilometer begon ik moe te worden en begon ik te denken dan 2.31 ook een prima tijd zou zijn. Maar gelukkig kon ik die gedachte ook weer wegduwen en mezelf blijven pushen om door te blijven lopen.
Alex stopte met zijn geweldige haaswerk na 37km en daarna heeft Noel me er met zijn aanmoedigingen doorheen gesleept. Die laatste kilometer was echt geweldig. Je loopt op de Brandenburger Tor af en weet dat je er dan bijna bent en een geweldige tijd hebt gelopen.
Na de finish moest ik huilen van de emoties, zowel superblij met mijn tijd als toch ook een teleurstelling met mijn 10e plek. Maar het gevoel van trots overheerste toch en nu nog steeds.
Ik heb zoveel lieve en welgemeende positieve reacties gekregen, echt overweldigend.
En ik zou geen Boonstra zijn als ik niet nu al aan het bedenken ben waar en wanneer ik dan die Olympische limiet ga lopen, want als ik 2.29 kan waarom dan geen 2.27.30?
14 september 2011 artikel Miranda Boonstra leeft haar droom
6 september 2011
Foto: www.mauricevansteen.nl
De afgelopen maand hebben Noel en ik in Boulder, Colorado, USA hard getraind of eigenlijk veel getraind.
Met als afsluiter een week van 192 kilometer.
Dat haalt de gemiddelde Nederlander nog niet op de fiets.
In het begin van de marathontraining gingen de lange duurlopen nog wat stroef, maar nu lijk ik er meer aan gewend.
De meeste trainingen gingen erg goed, maar soms voelde ik me wat leeg en ging het wat zwaarder.
Dat hoort erbii en maakt mij denk ik een betere marathonloper.
Juist die trainingen waarbij je benen eigenlijk rust willen zijn een goede simulatie van de laatste kilometers in de marathon.
We hebben in elk geval een geweldige tijd gehad bij de familie DeReuck. Colleen was 1.5 week weg voor de WK marathon, waar ze helaas niet haar beste wedstrijd had.
Af en toe was het een trainingschaos in huis, met ook nog twee mannen die trainden voor de triatlon van Las Vegas.
Maar de sportcultuur in Amerika bevalt mij wel.
Er wordt meer gedacht vanuit mogelijkheden, waar in Nederland vaak van het negatieve wordt uitgegaan.
Hier train je al vaak te veel of te weinig, loop je te hard of te zacht op het verkerde moment en mag je vooral geen extreme doelen hebben.
In Amerika wordt het juist gestimuleerd als je ergens voor gaat, en als je het dan niet haalt, jammer dan.
Het heeft mij in elk geval een heel goed gevoel gegeven en ik hoop dat nog een kleine drie weken vast te houden!!!!
Vrijdagochtend waren we weer thuis en na een nachtje in eigen huis, konden we zaterdag alweer doorreizen naar Tilburg.
Zondag stond namelijk het NK 10 kilometer alweer op het programma.
Na een nachtje van vier uur slapen, toch last van mijn jetlag, stond ik eigenlijk best fris op en voelden mijn benen goed.
Ik wilde graag een goede tijd lopen, zodat ik er geen tactische wedstrijd van wilde maken. Tot 7 kilometer liep ik samen met Ilse Pol en kreeg ik weer kramp in mijn buikspier.
Dit heb ik nu een aantal keren gehad, en maakt het onmogelijk om hard door te blijven lopen.
Ik moest Ilse laten gaan en heb me een kilometer lang gefocused op het wegkrijgen van de kramp.
Gelukkig werd het gat niet echt groot en zag ik nog mogelijkheden om terug te komen.
Toen de kramp weg was ben ik maar weer hard versneld en al snel lag ik weer als eerste Nederlandse en finishte ik toch nog in een redelijke 33.35.
Gister ben ik wel langs Peter Vergouwen geweest, want ik wil met de marathon echt geen last krijgen van die buikspier.
Er is een echo gemaakt om te kijken of er wellicht ergens een breukje zat, maar dat is gelukkig niet het geval.
Mijn manier van lopen, met holle rug, zet gewoon teveel spanning op die buikspier en ik zal voortaan met een ingetapte buik lopen om de spanning eraf te halen.
Foto: www.mauricevansteen.nl
De komende week zal ik nog wat kilometers afleggen en dan wordt het taperen naar de marathon van Berlijn op 25 september. Ik ben heel benieuwd!!!
Na in 2007 voor het laatst in het Olympisch stadion te
hebben gestreden voor de NK titel op de baan, was het zondag
hoog tijd om weer eens mee te doen. Ik was ingeschreven voor
zowel de 5000m als de steeple. Met mijn marathonbenen was het
echter niet verstandig om voor de steeple te kiezen en het
werd dus de 5000m.
Het werd een mooie strijd met een snelle eerste 1000m door
Ilse Pol, hierna een lekker tempo met mij aan kop en met nog 2
kilometer te gaan besloot Ilse een forse versnelling te
plaatsen. Helaas kon ik niet mee, maar had gelukkig nog wel
genoeg snelheid in de benen om de 2e plek veilig te stellen.
Met een tijd van 16.10 ben ik erg tevreden. Natuurlijk was ik
liever kampioen geworden, maar de marathon is nu even het
belangrijkste en ik miste gewoon de baanscherpte.
Donderdag vertrekken Noel en ik voor een maand naar
Boulder, USA. We kunnen weer bij de familie DeReuck
verblijven. Colleen start in Daegu op de marathon en die zal
ik dus maar 2 weken zien, maar ik weet zeker dat ze me zal
inspireren. Met elke training die ik doe krijg ik er steeds
meer vertrouwen in dat die 2.30 gaat lukken. Het
allerbelangrijkste is echter dat mijn motivatiedip helemaal
weg is. Kom maar op met die kilometers!!
6 juni 2011
Doelen. Die heb ik nodig om hard te kunnen lopen.
De laatste jaren ben ik steeds harder gaan lopen op de steeple en heb ik een mooi pr van 9.38 gelopen in 2009.
Elke keer had ik een mooi doel, het halen van een internationaal toernooi. Dat is 3 keer gelukt, met een finaleplaats op de EK steeple in 2006.
Na de marathon van vorig jaar had ik het gevoel nog niet helemaal klaar te zijn met de steeple.
In 2009 had ik de WK limiet gehaald, maar kon ik helaas niet lopen in Berlijn vanwege een voetbreuk.
Vorig jaar had ik last van een luchtweginfectie en zo wilde ik geen afscheid nemen van mijn favoriete onderdeel.
Ik wilde dus nog graag een paar steeple wedstrijden lopen, om te kijken wat ik nog zou kunnen met in mijn achterhoofd het WK.
Het pakte echter anders uit want in mijn achterhoofd zat de WK-limiet.
Voor de WK zou ik 9.32 moeten lopen en voor de Olympische Spelen 9.25.
Waanzinnige limieten, die in het afgelopen jaar respectievelijk door 16 en 10 dames wereldwijd zijn gelopen.
Ter vergelijking, de 800 m en 1500 m WK limieten werden vorig jaar door 50 dames gelopen.
Ook al is het nog vroeg in het seizoen, op dit moment hebben 8 dames onder de 9.32 gelopen,
terwijl de Nederlandse limiet op de 800 m, 1500 m en 5000 m dames al door minimaal 25-40 atleten in het voorseizoen is gelopen.
Hierdoor ontbrak voor mij een echt doel en zonder doel kan ik me niet 100% geven.
De loopzin was er de afgelopen weken niet en ook de scherpte was er niet.
Want wat had het eigenlijk voor zin, ik kan hard lopen, maar ik ben geen medaillekandidaat.
De Atletiekunie wil alleen atleten naar de WK sturen die een kans hebben op een top 12 notering.
Daar kan en wil ik niks tegen in brengen.
Maar blijkbaar is de grootte van de kans tussen de verschillende onderdelen niet gelijk.
Mijns inziens heeft een 9.32 steepelaar meer kans op een top 12 notering dan een 1500 m loopster van 4.07.
Ik heb geprobeerd ondanks deze onrechtvaardigheid en teleurstelling toch een goede steeple te lopen en hoog op de wereldranglijst te eindigen.
Maar helaas, ik kan dit soort dingen niet van me af zetten en dit was ook wel aan de resultaten te zien.
Zonder motivatie dus ook geen goede resultaten.
Want ook al zou ik in de buurt van mijn pr lopen, dan nog zou ik de WK thuis voor de tv moeten gaan kijken.
Nu is het zaak om de knop om te zetten en helemaal te gaan voor de marathon. Dat gaat zeker lukken.
De limiet voor de Olympische Spelen voor de marathon is zwaar, maar wel rechtvaardig.
Het wordt een mooie uitdaging en ik weet wat me te doen staat.....heel veel kilometers maken en 100% inzet.
Ik heb vaker bewezen dat als ik me ergens 100% op focus dat het dan ook lukt.
11 april 2011
De afgelopen twee weken leek het alsof ik ineens heel slecht was geworden. Veel spierpijn en moe, en een goede vorm leek ver weg.
Tijdens de duurlopen kon ik bijna niet met iemand praten en werd ik gek van mijn eigen gehijg. Oftewel de hooikoorts hakte er goed in.
Ik heb daarom maar wat gas teruggenomen en ben lekker rustig gaan trainen.
De afgelopen dagen begon ik me weer wat fitter te voelen, zodat ik toch wel weer zin kreeg in een trainingswedstrijd.
In de Duitse Korschenbroicher Citylauf stond een 5 kilometer op het programma. Vier rondes door het stadscentrum, met veel bochtjes en klinkertjes.
Altijd een leuk wedstrijdje.
De eerste kilometer ging veels te hard, en dat was op dit moment niet heel verstandig. Maar uiteindelijk ging het best goed, 16.34 en 8ste.
Einde van de week vertrekken Noel en ik naar Font Romeu (Franse Pyreneeen) voor een trainingsstage. Een paar weken op hoogte trainen en daarmee ook de pollen ontwijken, zodat ik dan weer helemaal fit terugkom.
Het plan is om een kort baanseizoen te draaien, met maar een paar steeple wedstrijden en dan in het najaar de marathon van Berlijn te lopen.
28 maart 2011
Wat gister een topdag moest worden werd een flopdag.
Tijdens de Venloop had ik een dik pr willen lopen op de halve marathon, maar na 9 kilometer lag ik al uit de wedstrijd.
Een kramp in mijn rechter buikspier (denk ik) werd zo hevig dat ik geen adem kon halen en bijna 2 minuten heb moeten stilstaan.
Aangemoedigd door haas Michiel Otten ben ik toch maar weer gaan lopen, maar na 12 kilometer kon ik mezelf echt niet meer pushen.
Aangezien ik toch bij de finish moest komen heb ik de rest maar een beetje uitgejogd en kwam pas na 1.17 over de finish.
Onderweg nog hard aangemoedigd door de vele toeschouwers, maar eigenlijk wilde ik dat niemand zag hoe ik daar aan het prutsen was.
Ik weet niet goed hoe het zo slecht heeft kunnen gaan. Ik voelde me goed tijdens de trainingen.
We zijn ook wel hard gestart, maar het tempo lag ook weer niet zo hoog dat ik er na 9 kilometer al last van moest hebben.
Misschien hadden de wallen onder mijn ogen van afgelopen week toch wel met hooikoorts te maken
of ben ik toch die emotieloper die bepaalde dingen niet van zich af kan zetten?
Maar mijn motto is: 'na een slechte wedstrijd, komt weer een goede', dus nu maar eens gaan bekijken waar ik mijn baanseizoen zal starten.
22 februari 2011
uitzending gemist
Gister was ik te gast bij Sparren, het wekelijkse sportprogramma van Omroep Gelderland.
Presentatie was in handen van Carrie en Evert ten Napel.
Het was erg leuk, en het werd duidelijk dat ik zeker geen carriere in het boksen hoef te proberen.
21 februari 2011
Foto: www.erki.nl
Voor de derde keer achter elkaar Nederlands Kampioen cross!!!!
Ik heb er zelfs van kunnen genieten tijdens de wedstrijd.
Zoals gewoonlijk maak ik van tevoren niet echt een wedstrijdplan, omdat je toch niet weet wat je tegenstanders gaan doen.
Het is vaak afwachten wat de rest gaat doen, en hoe de benen voelen.
De benen voelden erg goed en ik hoefde niet te wachten op wat de rest ging doen, want Andrea Deelstra startte hard.
Bij de klim richting de zandheuvel kreeg ik het idee dat ze het al zwaar had, en met een kleine versnelling lag ik al los.
Daarna stond Tonnie steeds mijn voorsprong door te roepen, zodat ik halverwege de wedstrijd wist dat het echt niet meer fout kon gaan.
Echt gaaf. Het ging zo makkelijk en op het einde nog genoeg tijd voor de Dirks finish.
Afgelopen winter had ik niet veel laten zien en de twijfel slaat dan af en toe wel toe, mischien word ik toch te oud?
Maar na gister weet ik weer dat dat onzin in.
Ik ben nog steeds gretig en geniet nog steeds enorm van het lopen.
De plannen voor de komende zomer zijn nog niet duidelijk, steeple, 5000m, 10.000m, najaarsmarathon......lastig.
Het zou fijn zijn om inderdaad nog maar 28 te zijn en nog jaren mee te kunnen.
Nu moet ik toch echt kiezen, waar ik de komende jaren nog al mijn energie in wil steken, want aan lange termijnplanning hoef ik niet meer te doen.
Uitslagen:
1 Miranda Boonstra, Nijmegen Atletiek, 29:21
2 Inge de Jong, Trias, 30:27
3 Andrea Deelstra, AV Heerenveen, 31:00
6 februari 2011
De trainingsstage hier in Potchefstroom, Zuid-Afrika, doet me goed. Zelfs meer dan goed.
Elke dag zon, warmte en heerlijk trainen, wat wil een atleet nog meer. Elke dag water uit de kraan zou fijn zijn, maar je kan niet alles hebben ;-)
Mijn nogal slechte optreden in Egmond is alweer helemaal vergeten en ook de stress rondom het afronden van Tonnie's boek is foetsie.
Ik kan me weer helemaal op het lopen focussen en volgens mij ben ik de laatste drie weken met sprongen vooruit gegaan. We zullen het zien.
Bij terugkomst loop ik eerst de 10 kilometer in Schoorl, maar het hoofddoel is het NK Cross.
Ik zou heel graag voor de derde keer kampioen worden, heb er hard voor getraind, maar dat hebben natuurlijk meer meiden gedaan.
Maar eerst nog een paar dagen genieten van het heerlijk luie leventje hier in Potch!!!
1 januari 2011
Een heel gezond en leuk 2011 voor iedereen!!!!! Mijn jaar is in elk geval goed begonnen en 2010 heb ik mooi kunnen afsluiten met de winst in de sylvestercross in Soest.
Na twee maanden stilte op mijn site was het wel weer eens tijd voor een update.
Niet dat er niets te melden viel, maar na vele uren werken achter mijn laptop had ik niet veel zin meer om nog wat te schrijven.
Zoals de meeste van jullie weten ben ik bezig met de biografie van Tonnie Dirks.
Ik dacht genoeg tijd te hebben voor de deadline, maar ineens leken de dagen veel korter te worden.
Het is dus een beetje stressen de laatste maand, maar het is ook erg leuk om te doen. Nog twee weken eraan werken en dan kan het naar de drukker.
Tot die tijd dus nog even doorwerken en tussendoor trainen en dan 19 januari op naar warm Zuid-Afrika.
Het geploeter door de sneeuw is best leuk, maar op een gegeven moment heb ik het ook wel gehad. Dan zal er ook weer serieus worden getraind!!
Veel loopplezier in 2011
5 november 2010
Sinds kort ben ik ambassadeur van Right to Play. Deze stichting probeert het leven van kinderen in de meest achtergestelde gebieden ter wereld te verbeteren,
door de kracht van sport en spel in te zetten voor ontwikkeling, gezondheid en vrede. Aangezien ik zelf altijd heb gesport en vroeger veel buiten heb gespeeld, sta ik helemaal achter deze doelstelling.
Afgelopen maandag was mijn eerste optreden voor Right to Play. Samen met negen andere (oud) topsporters was ik aanwezig bij de aftrap van het Nationale Schoolontbijt in Utrecht.
In een oude trein vol met groep 7 en 8 kinderen zijn we naar het spoorwegmuseum gereden, waar we een trein vooruit mochten trekken. Erg leuk allemaal, en het nationaal schoolontbijt had ook een vette cheque voor RTP.
Gister ook nog bij basisschool De Akker in Nijmegen langsgeweest voor het ontbijt, waar ik nog uitgedaagd werd voor een sprintje.......
Deze week het lopen ook weer een beetje opgepakt. Het stelt nog niet veel voor, maar de binnen beginnen weer goed aan te voelen.
Ik ben er nog niet uit wat ik voor wedstrijden ga doen, eerst maar weer in het juiste trainingsritme komen.
2.34.24
Gister stond ik nogal misselijk op, na een redelijke nachtrust.
Ik was erg zenuwachtig voor mijn echte marathondebuut, omdat ik niet wist of ik het aan zou kunnen.
Alle trainingen waren goed gegaan, maar ik had het toch altijd zwaar gevonden en was bang voor de man met de hamer.
Gelukkig had ik twee geweldige hazen bij me, en langzaam aan begon ik er steeds meer zin in te krijgen.
Het weer was ideaal, de sfeer was goed en ik hoefde eigenlijk alleen maar te zorgen dat ik niet zou gaan nadenken en voldoende zou drinken.
En dat lukte allemaal. Op 26km hield Noel het voor gezien en probeerde Michiel het tempo wat op te voeren.
Daar had ik eigenlijk nog geen zin in. Tussen 26 en 33km stond ook best wat tegenwind.
Ondertussen was Noel op de fiets gesprongen.
Vanaf 35km werden Noel en Tonnie steeds enthousiaster, omdat ik onder het 2.35 schema bleef lopen.
Zelf had ik er ook vertrouwen in dat ik zou kunnen blijven doorlopen.
Zonder kramp of ander ongemak heb ik er nog een eindsprint kunnen uitpersen om te finishen in 2.34.24.
Een tijd waar ik op dit moment zeer blij mee ben, maar waar ik natuurlijk nog wel een stuk vanaf wil halen.
Volgend najaar wil ik graag weer een marathon lopen, tot die tijd ga ik me lekker weer op het kortere werk richten.
De spierpijn valt overigens mee.
Na een snelle steeplewedstrijd voel ik me vaak de dag erna veel stijfer en moeier.
Deze week zal ik twee trainingen geven, maar voor de rest blijven mijn loopschoenen lekker in de kast.......
Afgelopen zondag was dan mijn enige testmoment voor de Amsterdam Marathon. Ik wilde graag een 10km lopen, omdat ik dan een beetje een idee zou hebben waar ik op dit moment sta.
Met 33.24 is mijn test geslaagd. Het ging vanaf het begin erg makkelijk, maar ik merkte wel dat ik wedstrijdritme mis.
Na 4km ging ik toch even denken of ik dat tempo wel zou volhouden, en verloor daardoor contact met de kopgroep.
Na 6km had ik bedacht dat het toch nog steeds goed ging en ben ik weer hard gaan pushen. Helaas kreeg ik rond de 9km kramp in een buikspier, waar ik dit jaar al eerder last van had. Hierdoor kreeg ik geen lucht en moest ik het tempo weer laten lopen.
Maar met nog 500m te gaan, was de kramp weg en kon ik gelukkig nog sprinten voor plek 3.
Net geen pr, maar toch tevreden. Op zaterdag was ik nog zo moe geweest, na een zware trainingsweek en had ik bedacht dat ik met een sub 34 blij zou mogen zijn.
Toch bizar dat je met een vermoeid lijf toch zo makkelijk kan lopen.
Het is jammer dat ik verder geen wedstrijden meer loop, want er zou zeker op de halve marathon een pr in zitten, en een NK halve was erg leuk geweest.
Maar de focus is op Amsterdam en ik wil nog 1.5 week goed doortrainen. Ik heb trouwens ook een goede haas gevonden. Patrick Franken zal me in elk geval naar 35km helpen en wellicht nog een stuk verder.
Ik begin zin te krijgen in 17-10.
24 september 2010
Na 5 weken USA ben ik dan weer terug in Molenhoek. Ik heb echt een geweldige tijd gehad in zowel Boulder (Colorado) als Seattle (Washington) en omgeving.
De periode in Boulder stond in het teken van heel veel kilometers maken, en dankzij het mooie weer en de fantastische omgeving is dat goed gelukt.
Het verblijf bij de DeReuck's was leuk en inspirerend, Colleen is een geweldige atlete en Darren een toegewijde coach, maar allebei nogal "down to earth".
Colleen heeft vier maal aan de Olympische Spelen meegedaan, een bronzen plak op de WK cross en een pr van 2.26 op de marathon, maar is erg bescheiden.
Ik heb veel van ze geleerd, hoewel ik het eigenlijk nooit over specifieke trainingsschema's heb gehad. Soms leer je meer van onuitgesproken meningen....
Na 4 weken hard trainen, stond een relatief rustig weekje op het programma, met slechts 1 training per dag. Noel en ik hebben die week lekker gekampeerd rondom Seattle, waar Noel nog moest zijn voor een congres.
Die week hebben we veel gezien; de headquarters van Brooks, Orka's in de zee, Olympic national park, regenwoud en 1 beer!!!!!!
Bij terugkomst vorige week had Nijmegen Atletiek me nodig voor de competitie; 3000m en 4x400m. Gelukkig zijn we in de eredivisie gebleven, en was mijn geploeter op de 400m niet voor niets.
Ondertussen voel ik me bijna net een Powerbar, net zo plat, alleen in wat minder smaken.........Ik ben totaal geen fan van sportdranken, energierepen en gels, maar kan er nu toch echt niet onderuit.
Braaf werk ik het hele assortiment van Powerbar af, goed spul, maar ik zou liever zo'n lekkere smoothie drinken tijdens de marathon.
Maar goed, de marathon komt dus steeds dichterbij.
Nog drie weken te gaan en ik zal weten of dit energieverslindende lichaam ook geschikt is voor de marathon. Maar eerst zondag de 10km bij de Singelloop in Utrecht.
30 augustus 2010
De tijd en de kilometers vliegen om. Ik ben nu alweer ruim 2 weken hier in Boulder en ben redelijk gewend aan de hoogte en de warmte.
Met mijn duurlopen en kortere tempo's merk ik weinig meer van de hoogte. Afgelopen zaterdag moest ik echter 3x15 minuten tempo doen, en de eerste 15 minuten gingen iets te hard.
Normaal heb ik daar de volgende tempo's geen last meer van, maar nu werd het een zware training en heb ik flink moeten afzien.
De lange duurloop van 35 km ging gister echter alweer makkelijk, en met een week van 182km kan ik tevreden zijn met mijn trainingen hier.
Vanmiddag komt Noel ons hier ook gezelschap houden. Hij zal Eindhoven lopen en wil graag zijn pr verbeteren. We zullen nog 1.5 weekin Boulder verblijven en vliegen daarna door naar Seattle.
We zullen de trainingen dan met wat bergtoppen beklimmen combineren. En hopelijk kunnen we nog ergens een wedstrijdje meepikken.
19 augustus 2010
Ik ben weer helemaal fit en volop in training voor de Amsterdam marathon. Jawel, het gaat er nu toch echt van komen.
Het is niet echt mijn debuut, want in 2001 heb ik Rotterdam al gelopen.
Dat was toen geen succes, want met maximaal 80km per week kom je niet ver.
Nu, ben ik vele kilometers verder en wil ik de marathon toch nog een kans geven. Mijn passie ligt nog op de baan, maar ik heb gemerkt dat ik ook de langere afstanden leuk begin te vinden.
En lange duurlopen vind ik ook leuk, dus het wordt tijd om dat pr eens te verbeteren. We hebben gekozen voor een najaarsmarathon, zodat ik volgend jaar gewoon weer de baan op kan.
Het eerste deel van de voorbereiding doe ik op hoogte, en ik ben nu alweer bijna een week in Boulder, Colorado, USA.
Ik verblijf bij de familie DeReuck, van oorsprong Zuid-Afrikanen, en het bevalt erg goed.
Colleen heeft intussen al vier keer deelgenomen aan de Olympische Spelen, heeft een bronzen plak van de WK cross en heeft een mooi marathon pr staan van 2.26.35.
Ze in ondertussen 46, maar won dit jaar nog de Kopenhagen marathon in 2.30. Haar man Darren is haar coach en heeft zelf ook hard gelopen.
Oftewel, ik kan hier aardig wat opsteken.
Het enige nadeel is dat het hier nogal warm is, het kwik stijgt al snel boven de 30 graden.
Mijn belangrijke trainingen doe ik dus al om 6.30, en zelfs dan gaat er heel wat vocht doorheen.
Maar elk nadeel heeft zijn voordeel en mijn lichaam leert in elk geval zuinig om te gaan met vocht.
Noel komt over 1.5 week, zodat hij vast ook zijn pr op de marathon gaat verbeteren, maar dan in Eindhoven.
Een simpele luchtweginfectie (respirovirus) is de boosdoener van mijn verprutste zomerseizoen.
Gelukkig dus niets vervelends, maar wel balen dat ik het EK hierdoor moet missen. En ook het NK.
Het is niet verstandig om zondag nog een wedstrijd te lopen, want dan gaat het herstel alleen nog maar langer duren.
Gister had ik een enorme baaldag, want ik had zo graag weer in de EK finale gestaan.
Maar ja, ik ben echt niet fit en ik kan beter mijn energie steken in snel weer fit worden en weer lekker gaan trainen. Zodat mijn goede voorjaar nog in een goed najaar kan worden omgezet.
En volgend jaar ga ik gewoon de baan weer op :-)
14 juli 2010
Soms is atletiek en dan vooral steeple helemaal niet leuk.
Denk je na een goede winter, met op zijn tijd genoeg rustmomenten, fit aan de zomer te beginnen en dan wordt het helemaal niets.
Door een of ander stom virus. Het is nog steeds niet bekend wat het is, in elk geval geen pfeiffer of lyme, maar ik weet wel dat ik er erg slecht van loop.
Na weer een dramatisch slechte wedstrijd gister is mijn seizoen denk ik wel over. Ik denk niet dat ik me zondag nog over een balk kan hijsen.
Hopelijk wordt ik wel snel weer fit, want ik heb nog wel plannen voor een najaarsmarathon.
2 juli 2010
De 16.06, en 10.06 werden afgelopen dinsdag opgevolgd door een 10.10. Dat zijn geen tijden die bij mij horen, en zeker niet na een goede winter en lente.
Na een bezoek aan de longarts vorige week, bleek in elk geval al dat mijn astma niet goed onder controle is.
Vandaag ook bij Peter Vergouwen langs geweest en ik blijk toch al zeker 3 weken een virus onder de leden te hebben.
Als het goed is weet ik maandag wat er precies mis is. Er blijkt dus in elk geval meer aan de hand te zijn dan alleen maar hooikoorts.
Hopelijk ben ik voor 13 juli weer helemaal fit, want ik heb de EK nog niet uit mijn hoofd gezet......
10 juni 2010
Na mijn nogal tegenvallende steeple wedstrijd van afgelopen dinsdag, ben ik nu blij dat ik last heb van mijn keel, hoofd en neus.
Oftewel, ik kan vast nog wel een snelle steeple lopen, maar ben nu even niet fit.
Ik loop al een tijdje te klooien met benauwheid tijdens duurlopen, terwijl ik met baantrainingen nergens last van heb.
Aangezien ik astma heb en daarvoor goede medicatie heb, denk ik al snel niet zeuren en gewoon doorlopen. Dan maar met wat meer gepuf en gehijg.
Maar, omdat ik dus ook hooikoorts heb en er dinsdag tijdens de wedstrijd pluisjes in de lucht zweefden, kon ik er echt niet meer omheen.
Vanmorgen de longarts gebeld en ze heeft gelijk een recept tegen hooikoorts uitgeschreven.
Hopelijk werkt het snel en ik kan ik volgende week tijdens de Europacup een normale steeple lopen, zonder te verzuren.
Dinsdag liep het namelijk super goed tot 3 ronden voor het eind, waarna ik zo verzuurde dat mijn hele coordinatie weg was en ik elke balk heb gesprongen.
26 seconden verlies in 3 rondjes is iets teveel :-(
Wel jammer dat ik mijn baanrecord kwijt ben in Warschau.
Het gaat dus nog helemaal goed komen dit seizoen.
31 mei 2010
Blijkbaar had ik gisteren een off-day, want tijdens de FBK games liep ik een nogal slechte 5000m, 16.06.
De eerste 1000m ging nog wel en kwam ik netjes door in 3.05, maar daarna was ik helemaal uit de wedstrijd en kon ik echt geen tempo meer in mijn benen krijgen.
Geen flauw idee waarom het zo slecht ging. Het weer was niet echt ideaal, maar als je in vorm bent moet je daar doorheen kunnen lopen.
En volgens mij ben ik wel in vorm. Ik weet dat ik beter ben dan wat ik heb laten zien, maar toch geeft zo'n slechte wedstrijd wel even een tikkie aan het zelfvertrouwen.
Volgende week dinsdag loop ik mijn eerste steeple van het seizoen (Warschau) en hopelijk heb ik dan wel weer de goede benen.....
17 mei 2010
De 3 weken trainingsstage zitten erop, de week Zwitserland en de twee weken Spanje zijn erg goed bevallen.
Vooral de laatste week heb ik een paar erg goede trainingen gehad en ik kwam zaterdag met pijnlijke benen thuis.
veel tijd om uit te rusten had ik niet, want zondag stond de Marikenloop alweer op het programma. Deze vrouwenloop in Nijmegen wordt elk groter en dit jaar stond er een heus topveld, zodat het niet een rustige trainingsprikkel werd.
De eerste kilometer ben ik met Lornah Kiplagat meegegaan, maar toen ik zag dat we onder de 3.00 openden vond ik het wel genoeg. De focus ligt op de FBK games over twee weken en omdat ik toch al vermoeide benen had wilde ik me niet over de kop lopen.
Maar om tweede te worden, moest ik toch ook nog behoorlijk aanzetten, maar met 16.18 is het een goede trainingswedstrijd geworden. De benen doen nog steeds pijn en ik ben blij dat vanavond nog even langs de masseur kan.
De laatste weken voor de eerste baanwedstrijden vind ik altijd lastig. Ik vind het moeilijk om te bepalen of ik de juiste vorm al heb, en word dan toch altijd een beetje zenuwachtig. Daarom gaan we lekker een weekend weg.
De echte trainingen staan toch op donderdag (800tjes met waterbak) en maandag (400tjes) gepland en dan kan ik in ieder geval even ontspannen.
5 mei 2010
Na een zware wedstrijd in Luzern, waar ik kon merken dat we op 400m hoogte liepen, ben ik samen met Noel nog een week in Saas Almagell geweest.
Twee jaar terug ben ik daar ook geweest en aangezien Ate van de Burgt, Jan Roos en Erik Niemeijer er nu ook weer waren en Noel wel een week vakantie kon gebruiken heb ik dus een weekje op 1700m hoogte kunnen verblijven.
Aangezien de grootste acclimatisatie aan hoogte binnen 5 dagen plaats vindt, leek het me nuttig om even wat ijle lucht in te ademen.
Daarnaast ben ik dol op de bergen, zodat het een heerlijke week trainen en bergwandelen werd.
Het bergwandelen werd wel wat bemoeilijkt door de grote hoeveelheden sneeuw, zodat we een paar uur achter elkaar tot de heupen in de sneeuw moesten ploeteren, maar dat maakte het ook wel weer leuk.
Ik had best nog langer in de bergen willen blijven, maar aangezien ik ook graag naar Madrid wilde om daar met de groep van Antonio Serano te trainen, ben ik vorige week vrijdag op het vliegtuig gestapt.
Nu zit ik dus alweer 6 dagen in Madrid en het trainen hier bevalt goed. De Spanjaarden hebben wel een heel ander trainingsritme dan ik gewend ben.
De eerste training start pas om 11. Maar die duurt dan wel gelijk lang. Ik heb het idee dat ze alles in 1 training willen stoppen. De meeste trainingen heb ik tot nu toe met Alessandra Aquilar,een marathonloopster van 2.29, en Sonia Bejarano gedaan, zij loopt 5000-10.000.
Zondag heb ik samen met Alessandra een lange duurloop gedaan in Casa de Campo, een nogal heuvelachtig rondje bos van 20km, dat aan de rand van de stad ligt. Gister heb ik met haar meegedaan met 2000tjes.
Waarbij ik er finaal afgelopen werd op de laatste kilometer. Maar het ging hard genoeg, en het is fijn om samen te kunnen trainen.
Aangezien mijn twee trainingen van vandaag eigenlijk al vanmorgen in 1 training waren verwerkt, ga ik zo maar eens naar het Museo del Prado.
17 april 2010
Sinds een paar weken maak ik weer gebruik van de hoogtekamer in Nijmegen.
Peer Pulles heeft ervoor gezorgd dat Guus Janssen en ik 3x pw in de hoogtekamer van Seneca (HAN) mogen.
Dodelijk saai een uur op een lopende band, terwijl het buiten super lekker weer is.
Dus naast het hoogte effect is het gelijk een mentale training. We trainen nu op 3000m hoogte en dat kan ik toch wel merken.
Maar ook gewoon buiten heb ik het idee op grote hoogte te lopen.
Ik heb hooikoorts en nu de berk volop aan het bloeien is, krijg ik niet al teveel lucht tijdens het lopen.
Zelfs een rustig duurloopje kost extra inspanning. Maar gelukkig is dat meestal in mei wel weer over, en voor die tijd hoef ik toch nog niet echt hard te lopen.
Vrijdag rijden Noel en ik naar Luzern, waar ik zaterdag een wegwedstrijdje loop. Daarna rijden we door naar Saas Almagell, waar Ate van der Burgt, Jan Roos en Erik Niemeijer ook zullen zijn. Lekker een weekje in de bergen trainen.
Dan zet Noel mij af in Zurich en vlieg ik begin mei door naar Madrid, waar ik twee weken zal trainen met de groep van Antonio Serano. Kortom, een afwisselende trainingsstage, war ik naar uit kijk.
Verder heb ik ook besloten om voorlopig geen werk te zoeken en dus lekker werkloos oftwel prof-atleet te zijn.
Het bevalt erg goed, en ik wil er de laatste paar jaren van mijn carriere nog alles uit halen......ik ga nog steeds vooruit, dus ik heb hopelijk nog wel een paar jaar te gaan :-)
22 maart 2010
Wat een week!!!! Het begon vorige week zaterdag met een enorme hongerklop tijdens mijn lange duurloop, zodat ik bij mijn zus moest aanbellen voor een boterham......
Dag erna ben ik tijdens de tempo's in het bos twee keer mijn footpod kwijt geraakt, en gelukkig twee keer weer gevonden. Op maandag sprongen er tijdens mijn duurloop 5 honden tegen mij aan, zodat ik op een picknicktafel moest gaan staan, terwijl het baasje niets deed.
Hield er een grote blauwe plek aan over.
Vrijdag was de de verdediging van mijn proefschrift, en ik mag mij vanaf nu dr Boonstra noemen. Het was een erg leuke dag, met tussendoor nog een gezellige duurloop met vrienden en 's avonds een erg leuk feest.
Niet echt een geweldige voorbereiding voor een halve marathon. Maar eenmaal aan de start in Venlo, had ik toch wel erg goede benen. De eerste 5km ging veel te hard, maar het voelde echt goed en het bleef goed voelen.
Tot ik na de 14km ineens kramp in mijn buikspier kreeg en bijna geen adem meer kon halen. Ik had het gevoel bijna stil te staan.
Gelukkig trok de kramp na 2km wel weer weg en konden we (Alex van der Meer had me gehaast) weer redelijk normaal doorlopen. Echt jammer, want we liepen op 1.12.30 schema, en nadat die kramp weg was, zat het tempo er weer goed in.
Blijkbaar, was de koude regen met de wind geen goede combinatie. Maar goed, een mooie afsluiter van het winter seizoen.
19 maart 2010
7 maart 2010
foto: Erik van Leeuwen (www.erki.nl)
Voor het tweede achtereenvolgende jaar heb ik Tonnie zijn beroemde finish na kunnen doen: het vliegtuigje...
Na een hele week hoesten en een flinke verkoudheid wist ik niet zeker of ik voldoende voorsprong zou hebben.
Maar gelukkig was het gat met nummer 2 groot genoeg.
Was het vorig jaar een modder parcours, dit jaar waren het vooral heuvels. Een leuke afwisseling.
De kracht die ik in Bilbao had, was nu dus niet aanwezig, maar ik ben blij dat ik desondanks kampioen ben geworden.
Nu eerst van de verkoudheid herstellen, en hopelijk sta ik over 2 weken in Venlo weer helemaal fit aan de start voor de halve marathon.
15 februari 2010
Van mijn oude trainer Norbert Groenewegen heb ik geleerd altijd tevreden te zijn met een pr, maar deze keer lukt dat niet helemaal.
Gister heb ik een pr gelopen op de 10km in Schoorl, 33.22, maar toch ben ik er niet helemaal blij mee.
Mijn doel was een sub 33-er, en daar zit ik dus 22 sec boven.
Gelukkig was Tonnie wel tevreden, want hij weet dat ik nooit twee wedstrijden achter elkaar diep kan gaan.
Daar kwam nog de kou bij, waar mijn astma longen niet goed op reageren.
Wellicht nog de bekende dip na een hoogte stage, en dan moet ik toch ook wel concluderen dat ik zeker tevreden moet zijn.
Nu weer 3 weken hard trainen en dan op naar de NK cross en twee weken later de Venloop (halve marathon).
Het winter seizoen zit er dan weer op, en de winter hopelijk ook.....
Het baanseizoen wil ik begin mei starten met een snelle 5000m, en afhankelijk daarvan beslis ik waar ik mij de rest van het seizoen op focus.
12 februari 2010
Het is even wennen om weer terug te zijn in het koude Nederland.
Zag ik vorige week nog antilopen, giraffen en een aapje tijdens het hardlopen, nu spot ik herten in het besneeuwde Nijmeegse bos.
De benen zijn goed hersteld van zondag en ik hoop aanstaande zondag weer te kunnen knallen in Schoorl.
De laatste paar weken heb ik genoeg omvang gemaakt om een goede 10km te lopen, maar ik weet niet of ik halverwege half bevroren raak.
7 februari 2010
Blijkbaar ben ik goed teruggekomen van Zuid-Afrika.
Op het nogal modderige cross parcours in het stadspark van Bilbao(Spanje) ben ik netjes 6e geworden bij de Europese cross kampioenscahppen voor
clubteams. Het was zwaar, maar ik ben erg tevreden. Het niveau van de wedstrijd was zoals gewoonlijk weer erg hoog,
en dit is mijn hoogste notering ooit. Het team van Nijmegen Atletiek is 9e geworden en de mannen van PH waren 14e.
Nu maar eens proberen of ik de modder nog van me af kan krijgen.
1 DEGFA, ALMITU BEKELE 21:38
2 OLIJIRA, BELAYNESH 21:39
3 GROEVDAL, KAROLINE BJERKELI 22:08
4 CAKIR, ASLI 22:13
5 ROSA, ANALIA 22:29
6 BOONSTRA, MIRANDA 22:34
7 KONOVALOVA, MARIA 22:39
8 DAL RI', FEDERICA 22:40
9 ROMAGNOLO, ELENA 22:46
10 ZADOROGNAYA, ELENA 22:48
11 MARAOUI, FATNA 22:50
12 MOREIRA, SARA 22:52
13 VAN LINDEN, VEERLE 22:53
14 SCHENKEL, SANDRA 22:59
15 RYAZANTSEVA, VICTORIA 22:59
16 AGUILAR MORAN, ALESSANDRA 23:03
17 CHAABI, BOUCHRA 23:13
18 PLA ROIG, JUDITH 23:16
19 IVANOVA, GALINA 23:20
20 ROSA, MONICA 23:25
27 januari 2010
De eerste 2 weken van een hoogte stage ben ik altijd moe, en heb ik het gevoel dat ik elk moment van de dag wel weer een middagdutje kan gebruiken.
Maar ineens verdwijnt dat lamlendige gevoel en gaan de trainingen ook makkelijker. De trainingen gaan goed en het luie leven hier is lekker.
Het weer zat een beetje tegen, een week lang bijna alleen maar regen, maar tussen de buien door heb ik bijna alles droog kunnen trainen.
Op afgelopen zaterdag na, toen ik midden in een onweersbui mijn 4x7 minuten heb moeten afwerken met mijn enkels tot in het water........
Nog een ruime week hier in Potch en dan vlieg ik naar Bilbao (Spanje) voor de European cup x-country voor clubteams. Daar heb ik zin in , na al dat getrain.
Weekje later Schoorl en dan komt het NK cross alweer in de buurt.
Maar eerst nog maar genieten van de zon, die eindelijk door is gebroken en de warmte.
19 januari 2010
Ik ben alweer een dikke week in Potch en ben ondertussen redelijk gewend aan de hoogte.
Het leek deze keer wat sneller te gaan, misschien omdat ik in oktober nog in de bergen ben geweest?
Na een paar erg hete dagen, is het sinds gister gaan regenen en onweren. Maar toch beter dan de half weggeregende sneeuw in Nederland.
Was het vorige week nog aanpassen aan de hoogte, deze week zitten er weer echte trainingen bij. Lekker.
4 Januari 2010
31 DECEMBER 2009
Nog een paar uurtjes en het is alweer 2010. Een jaar waar ik erg naar uit kijk.
Hopelijk wordt het een mooi jaar met snelle tijden en kan ik in Barcelona mijn finale plek van Goteborg herhalen.
Daarnaast ga ik op 19 maart mijn proefschrift verdedigen, ook iets om naar uit te kijken.
Het jaar heb ik sportief gezien in elk geval goed afgesloten, met een 2e plek in Soest.
De kerst en nieuwsjaar kaarten hebben dit jaar de brievenbus niet gehaald, dus daarom wil ik graag iedereen die dit leest een heel goed, mooi en sportief 2010 toewensen!!!!!
Weer een nieuw jaar om je dromen te verwezelijken.
groetjes
Miranda
14 December 2009
Ik blijf toch benieuwd wat ik gister bij de EK cross had kunnen doen.
Natuurlijk niet zo'n mooie bronzen plak als Adrienne Herzog, maar een top 20, was ook niet gek geweest.
Maar in plaats daarvan stond ik aan de start van de zandboscross in Deurne, als training.
De laatste paar weken gaan de trainingen echt weer goed en ben ik veel kilometers aan het maken. Samen met de krachttrainingen en ook weer de hordentraining zijn de weken weer goed gevuld.
Ik ben eigenlijk wel blij dat ik momenteel geen werk heb, want nu kan ik extra goed rusten tussendoor, maar ja, lang zonder inkomsten is natuurlijk niet vol te houden.
Maar goed, terug naar de zandboscross. Die ging erg lekker. De dames liepen samen met de mannen, zij 10 wij 6 km, en zo kon ik me lekker optrekken aan Cor Datema
Het ging erg makkelijk en ik was ruim sneller dan ik daar ooit was geweest. En dat na een zware trainingsweek, met zaterdag nog 1 uur 45 in de benen.
Het gaat dus goed.
Nu nog Soest en Egmond en dan lekker naar het warme Zuid-Afrika.
1 December 2009
Ik hou ontzettend veel van hardlopen en geniet van trainen en wedstrijden lopen, en ik ben dan ook heel blij dat ik weer terug ben in het "circuit".
Waar ik minder blij mee ben is dat er binnen de atletiek mensen rondlopen die niet eerlijk zijn.
Ik hou van de competitie, maar het moet wel eerlijk gaan.
Je weet bijna niet meer wie je nu wel of niet kan vertrouwen, en daar baal ik enorm van.
Afgelopen voorjaar ben ik voor een trainingsstage naar Spanje geweest.
Eerst in Soria, waar de groep van Betty Hofmeijer ook was, en daarna door naar Guadix, met een groepje vrienden.
We hebben daar geweldig getraind en zijn daar hartelijk ontvangen door snelwandelaar Fransisco Fernandez.
Hij had geregeld dat we goedkoop in een hotel konden verbijven, dat we gebruik konden maken van de trainings faciliteiten en we hebben daar gezien wat hij voor de atletiek jeugd allemaal doet.
Helaas bleek dat dus schone schijn, want hij wordt er nu van verdacht doping handelaar te zijn.
Dat snap ik dus niet. Hij heeft passie voor de atletiek, maar daarnaast heeft hij de boel dus gewoon belazerd.
En wat te denken van al die kinderen die tegen hem op keken?
Natuurlijk ontkent hij, maar dat doet elke dopingzondaar.
Net zo lang volhouden tot ze echt niet meer om de feiten heen kunnen draaien.
Daar kan ik dus heel erg boos om worden en ook teleurgesteld.
Ik snap niet dat mensen zo kunnen liegen en zich daar blijkbaar ook nog eens niet schuldig over voelen, terwijl ze hun collega's gewoon oplichten.
Er stond alweer een stage gepland in Guadix, maar daar zie je mij dus niet meer. Ik zou me daar niet meer goed bij voelen.
Ik ben misschien wat naief, maar ik wil gewoon kunnen sporten met mensen die eerlijk zijn en zich aan de spelregels houden.
Daarin ben ik heel zwart/wit, met mensen die zich niet aan de regels houden wil ik geen contact.
Nu maar op zoek naar een andere trainingsplek in Spanje voor het voorjaar.
23 november 2009
Helaas geen EK cross voor mij. Ik had gister echt superbenen moeten hebben, maar die had ik dus niet.
De eerste kilometer ging lekker, en ik voelde me goed.
Maar halverwege de wedstrijd was het echt helemaal op, en het werd een erg zware wedstrijd.
Toch ben ik tevreden met mijn 8e plek in het totaal klassement, en 2e Nederlandse. Daarnaast wist ik er nog een goede eindsprint uit te persen, zodat ik nog voor Helen Clitheroe en Hattie Dean eindigde, mijn engelse steeple concurrenten.
Na zo'n korte voorbereiding had ik eigenlijk echt niet meer kunnen verwachten, maar stiekem hoop je toch op meer.
Ik kan nu weer lekker gewoon gaan trainen, de kilometers uitbreiden en uitkijken naar het zomerseizoen!!!!
18 november 2009
Ik heb zin in zondag!! De trainingen gaan steeds beter en vorige week had ik alweer 138km op de teller staan. Na 11-23-53-62-92-98 en 107km's de weken ervoorbegint het weer op echt trainen te lijken.
Mijn hartslag is ook weer normaal tijdens de trainingen.
De eerste paar weken leek elke rustige duurloop wel een tempotraining qua hartslag, omdat het lijf niet meer gewend was om te lopen. Maar nu is alles weer redelijk normaal.
Ik hoop dat ik met het internationale veld mee kan, maar wellicht overschat ik mezelf en ben ik nog niet zover als ik hoop te zijn. Maar dat kan je alleen maar weten door te lopen, en ik hoop echt al goed genoeg te zijn voor EK cross deelname.
Afgelopen zondag dus de 7heuvelen overgeslagen. Ik heb nog wel prijzen bij de jeugdloop uitgereikt. Was erg leuk om te doen. Vooral de jongste groepen starten veel te hard en dan is 800m erg lang. Volgens mij liep er wel wat talent rond!!
9 november 2009
Na de lange versnellingsloop van vorige week was het gister dan tijd voor een echte wedstrijd; de cross cup in Mol, Belgie.
Ik had er nog nooit gelopen, wel beelden op tv gezien, en was in de veronderstelling dat er langs het meer zand lag en dat het parcours verder hard bospad was.
Niet dus.
Nu ben ik niet zo'n zandloper, en dacht na 1 ronde (van de 4) al hoe ik dat moest gaan volhouden.
Maar ik kwam er om mezelf te testen, dus heb ik snel de knop omgezet en geprobeerd om zo goed mogelijk door het losse zand te komen.
Het viel gelukkig mee, en de laatste ronde heb ik nog flink kunnen versnellen, zodat ik uiteindelijk 8e werd.
Met het resultaat kan ik zeker tevreden zijn. Met pas 2 baantrainingen achter de rug en een handvol tempotrainingen had ik eigenlijk niet verwacht al weer dit niveau te hebben.
En het was erg lekker om een eindsprint te winnen....Samen met Tonnie heb ik dus besloten om toch nog te gaan voor de EK cross en in Tilburg proberen om kwalificatie af te dwingen. Misschien gekkenwerk, maar ik wil het heel graag proberen.
De zevenheuvelen moet ik dus laten schieten, wat ik ook wel weer jammer vind, want ik vind het altijd geweldig om daar te lopen.
Maar ja, keuzes maken hoort bij topsport.
ps. ik kwam vanmorgen wat stijfjes uit mijn bed, maar mijn voet doet het verder goed!!
1. BELETE ALMENSCH ETH 22.03
2. BRITTON FIONNUALA IRE 22.07
3. BYRNE DEIDRE IRE 22.29
4. DEJAEGHERE VEERLE BEL 22.32
5. BYRNE LINDA IRE 22.32
6. JEPHOSGEI NAOMY KEN 22.57
7. KIPROTICH AGNES KEN 22.58
8. BOONSTRA MIRANDA NED 23.04
9. SCHENKEL SANDRA BEL 23.06
10.DE SCHRIJDER SELIEN BEL 23.10
1 november 2009
Wat een startnummer je weer een goed gevoel kan geven......Vandaag meegedaan aan de Maldense bosloop, een trimloop die bijna in onze achtertuin plaatsvond, en met een leuke heuvel erin.
Noel en ik hadden allebei wel zin om mee te doen, maar mochten van Tonnie nog niet echt een wedstrijd lopen.
Het werd dus een soort van lange versnellingsloop over 15km.
De eerste 5 km ging in 20 minuten, daarna wat versneld en uiteindelijk gefinisht in 56.04.
Een opsteker, want afgelopen donderdag ging de Groesbeek training erg zwaar (en erg langzaam).
Nog 5 minuten sneller en ik zit weer op het niveau van vorig jaar.......
27 oktober 2009
De vakantie zit er weer op, al leek het meer op een trainingsstage.
We zijn lekker naar de Dolomieten geweest, en hadden op iets warmer weer gehoopt, maar met de Brooks soft-shells was het goed uit te houden :-)
Onze voeten moesten wennen aan het vele wandelen en de vele hoogtemeters.
Het was maar goed dat niemand kon zien dat we steeds half kreupel uit bed rolden.
We begonnen bijna elke dag met een hardlooptraining, wat niet meeviel bij temperaturen onder nul, berg op en bij 1400m hoogte.....We hebben zelfs nog een soort van baantraining gedaan, maar bij -4 's ochtends om 8.30 gaan de 200-tjes niet al te hard.
Daarna een goed stevig Tiroler ontbijt, en dan op naar de tweede nogal lange training: Noel was verantwoordelijk voor het uitstippelen van de tocht van de dag, en daar zat vaak een extra ommetje bij.
Voor mij is dit echt de allerbeste alternatieve training die er is, en ik voel me echt weer helemaal klaar om weer volop in training te gaan.
We zijn er nog niet over uit of het nog nut heeft voor de EK cross te gaan, zoniet dan loop ik de 7heuvelenloop en anders de warandeloop.
Vanavond eerst maar eens kijken hoe de 1000-tjes gaan, als ik de baan in Vught nog weet te vinden.
10 oktober 2009
Het gaat de goede kant op. Deze week alweer zo'n 40 km gelopen en zelfs wat tempo's.
Vandaag nog voor Brooks op de marathon beurs gestaan en het begint dan wel weer te kriebelen.
Als ik al die mensen zie die hun startnummer ophalen, dan heb ik ook weer zin in wedstrijdschoenen of spikes.
Maar eerst lekker op vakantie. We gaan nog even de bergen in, veel wandelen en het hardlopen uitbreiden.
Noel lijkt ook van zijn blessure af te zijn. Dus we gaan vast allebei weer helemaal fit terugkomen.
21 september 2009
De laatste up-date is alweer bijna een maand geleden, dus hoog tijd voor wat nieuws.
De afgelopen weken ben ik hard bezig geweest om weer aan het lopen te komen; helaas dat is nog niet gelukt.
En ik moet toegeven, dat mijn humeur niet erg goed was de afgelopen 2 weken.
Vorige week wel wat geprobeerd te lopen, maar of dat nu erg verstandig was??? Maar ik heb zeker niet stil gezeten.
Ik fiets in de hoogtekamer van de HAN, wandel best veel om mijn voet los te krijgen, doe daarnaast braaf mijn oefeningen en kracht en simuleer hardlopen op de cross-trainer. En vanavond toch ook maar weer aquajoggen, waar ik dus echt een hele grote hekel aan heb.
Verder zijn Nic en Peter hard bezig om mijn voet weer mobiel te krijgen, en ik moet zeggen dat het erop lijkt dat dat begint te lukken, dus deze week mag ik denk ik wel weer een stukje lopen.......
Onlangs ook nog een steeple clinic gehouden, waar helaas niet veel meiden aan mee durfden te doen.
Maar degenen die er wel waren hebben denk ik wel wat geleerd, en ik ben van plan in het voorjaar nog een clinic te geven.
Gister ook nog naar de competitie finale geweest, en de dames van Nijmegen Atletiek zijn naar de eredivisie gepromoveerd!!!!!!!!
O ja, en aanstaande zaterdag geef ik een presentatie voor de nationale selecties op Papendal.
Het wordt een praatje waar iedereen wat van kan leren (en ik zelf eigenlijk ook wel weer).
ps. mijn gastenboek doet het al een tijdje niet.
tot zaterdag
27 augustus 2009
Vandaag is mijn lucky day: het gips is er af!!!!!
Vanmorgen moest ik voor controle naar de orthopeed (St. Maartenskliniek), en bij het bekijken van de rontgenfoto zei dr Louwerens dat het goed genezen was.
Dat had ik dus helemaal nog niet verwacht, en had bijna een gat in de lucht wilen springen.
Alleen gaat dat nog niet, want de spieren in mijn onderbeen en voet zijn nogal geslonken en de coordinatie is ook ver te zoeken.
Maar daar kan aan gewerkt worden. Heerlijk!!!! Ik heb nog wel een speciale schoen meegekregen, om de overgang van 6 weken gips naar een gewone schoen wat kleiner te laten worden.
en dan over een paar weken............weer hardlopen
Todos heeft nog plaatsen voor de Dam-tot-Dam loop!
Todos, toekomst door sport, zet zich in voor kinderen uit Braziliaanse sloppenwijken. Door deze kinderen te laten sporten hebben ze niet alleen plezier maar leren ze ook samenwerken, doorzetten en op zichzelf vertrouwen! Vaardigheden die hen op weg helpen naar een betere plek in de maatschappij, bijvoorbeeld als surf- of sportinstructeur. Wij geloven in de kracht van sport en willen veel meer jongeren de kans te geven op een in alle opzichten betere toekomst!
Waarom meelopen voor Todos? Todos regelt de ontvangst, onthaal en organisatie rondom de loop.
Je ontvangt bovendien een Brooks hardloopshirt en een goodie-bag. Na het lopen kun je bijkomen op het goede doelen plein waar Todos een stand heeft en je wordt verwend met een drankje en gratis massage. Daarnaast steun je natuurlijk een sportief goed doel!
Al het sponsorgeld wat je binnen haalt wordt verdubbeld door stichting Wilde Ganzen en gaat direct naar Brazilië.
Het inschrijfgeld bedraagt voor zowel de 10 als de 4 EM € 50,- p.p. Haal je daarnaast nog eens meer dan €100,- sponsorgeld op dan kun je je inschrijfgeld terug vragen.
Ren mee voor Todos, mail naar: Sanne.deweijer@todos.nl
